درس عربی

آموزش عربی ـ قسمت چهارم

در قسمت سوم در مورد اسم های «مفرد، مثنی و جمع» بحث کردیم. در ادامه در مورد اسم های «معرفه و نکره» و انواع آن، به مرور و در چند بخش بحث خواهیم کرد.

گام سوم: معرفه و نکره

نکره: اسمی است که برای مخاطب یا شنونده آشنا نباشد.

مانند: قرأتُ کتاباً (کتابی را خواندم)؛ کتاب برای مخاطب آشنا نیست و می تواند بپرسد: چه کتابی؟

معرفه: اسمی است که برای مخاطب و شنونده آشنا باشد.

مانند: قرأتُ الکتابَ (کتاب را خواندم)؛ مخاطب و شنونده می دانند که گوینده از کدام کتاب سخن می گوید.

 انواع اسم های معرفه

اسم معرفه شش قسم است:

۱ـ ضمیر؛

۲ـ اسم موصول؛

۳ـ اسم اشاره؛

۴ـ اسم همراه با «ال»؛

۵ـ عَلَم؛

۶ـ اسم مضاف به معرفه.

 

نکته (۱): در زبان فارسی، اسم های نکره با یاء نکره مشخص می شوند؛ مانند: «کتابی» و «مردی» در دو جمله:

کتابی را خواندم.

مردی آمد.

در این دو جمله خواننده می تواند بپرسد: چه کتابی؟ کدام مرد؟

نکته (۲): اسم های معرفه در زبان فارسی معمولا علامتی ندارند و بی علامتی یعنی اینکه اسم معرفه است.؛ مانند: «کتاب» و «مرد» در دو جمله:

کتاب را خواندم.

مرد آمد.

در این دو جمله مخاطب می داند که گوینده از کدام کتاب و مرد سخن می گوید.

منبع: دستور کاربردی زبان عربی (آموزش صرف) ـ عبدالرسول کشفی