حافظ نامه، تفالی بر غزلیات حافظ- ۶

غم جهان مخور و پند من مبر از یاد

 که این لطیفۀ عشقم ز رهروی یادست

حافظ در این بیت واضح و روشن ما را به شادی و آرامش و دوری از غم و نگرانی های روزمره این دنیا دعوت می کند و باز تاکید می کند که این پند را هرگز فراموش نکن زیرا این نصیحت را رهرویی به من آموخته است.

رهرو: کسی که در راهی قدم برمی دارد و هدفی را دنبال می کند، این راه می تواند راه رسیدن به هر هدفی باشد به ویژه این اصطلاح در عرفان به معنی کسی که در راه رسیدن به خداست، به کار می رود.

منبع: حافظ نامه (بهاء الدین خرمشاهی)