روز نوجوان

دوران نوجوانی؛ تولد دوباره

دوره نوجوانی در واقع دوره انتقال از کودکی به بزرگسالی است یا به تعبیر پدر علم روان شناسی نوجوانی، “استنلی هال”، نوجوانی دوره تنش و توفان و در واقع تولدی دوباره است . هال این دوره را به دلیل شور و هیجان فراوان، دوره ای مهم می داند.
طول دوره نوجوانی با توجه به شرایط نژادی، محیطی و بسیاری عوامل دیگر متغیر است. معمولا نوجوانی از حدود یازده سالگی (که بعضی ها معتقد به ده سالگی هستند) شروع و تا نوزده سالگی ادامه دارد.
در این دوران نوجوان دچار تغیرات جدی می شو د. او در درون خود مراحل بلوغ جنسی و جسمی را طی می کند و جامعه نگاه کودکانه را از او برداشته و از او توقع رفتارهای اجتماعی مستقل را دارد که نوجوان را با دو مسئله اصلی رو به رو می کنند:
۱- ارتباط با والدین، بازنگری و بازسازی ارتباط با آنان
۲- پرداختن به خویشتن به عنوان یک فرد مستقل
نکته ای که ما به عنوان یک والد در رابطه با نوجوان خود باید بدانیم، این است که نوجوان ما در این دوره دارای یک خُلق پر نوسان و دائم در حال تغیر است؛ گاهی مانند بزرگسالان رفتار کرده و گاهی مانند کودکان رفتار می کند.
از مهمترین خصوصیات این دوره توجه بیش از حد نوجوان به خودش است و اینکه فکر می کند دیگران مدام او را زیر ذرّبین گرفته اند؛ مثلا اینکه فکر می کند بزرگترها مدام در حال ایراد گرفتن از او هستند.
یکی از مهمترین وظایف پدران و مادران در این دوران، این است که به آنان توجه کرده و همگام با نوجوان خود حرکت کرده، هیچگاه او را تنها نگذاشته و همیشه مورد حمایت همه جانبه قرار دهد، زمان کافی برایش گذاشته و با او در باره موضوعات مختلف گفتگو کنند زیرا این گفتگو ها باعث کاهش اضطراب و نگرانی های نوجوان شده و به او آرامش و امنیت خاطر می دهد.
هرگز نوجوان خود را تهدید نکنیم، زیرا تهدید فقط باعث افزایش رعب و وحشت و لجبازی و نافرمانی او می شود. باید توجه داشت که فرزندان ما در این زمان بسیار حساس و تاثیر پذیر می شوند و باید نظارت جدی البته به صورت غیر مستقیم روی دوستان و معاشران فرزندان خود داشته باشیم.
بهترین توصیه های پژوهشگران روان شناسی در رابطه با نوجوانان:
۱- سعی در حفظ رابطه دوستانه با نوجوان،
۲- احترام و اهمیت به شخصیت و حفظ حریم شخصی او،
۳- سپردن کارهایی که در حد توانش باشد و شرکت دادن او در کارها، زیرا این عمل باعث تقویت مسئولیت پذیر وی شده و باعت می شود کمتر دچار خیال پردازی شود،
۴- انجام برنامه های تفریحی و گروهی باعث می شود که نوجوان کمتر احساس تنهایی و انزوا کند،
۵- و در نهایت بهتر است در کنار این همراهی و تمهیدات، حس دینی، نوع دوستی و انسانیت را در فرزندانمان تقویت کنیم چرا که این ویژگی ها مانع از گرایش او به انحرافات و خطاها می شود.

منابع :
۱- روانشناسی رشد و نوجوانی تالیف دکتر حسین لطف آبادی، انتشارات سمت
۲- روانشناسی رشد (۲) تالیف لورا برک ترجمه یحیی سید محمدی ،نشر ارسباران
۳-wwww.hamshahrionlin.ir

شهره کلائی